LOGOWANIE
WYBIERZ KRAJ
Sygnatury :
12072
Komentarze :
369
Użytkownicy :
12161

Wystaw swój komentarz
i przyznaj nam gwiazdki...

Aktualna ocena

4.95 / 5,00

gwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdka

głosuj

SYGNATURY
WPROWADZENIE

August II Mocny, zapalony kolekcjoner i miłośnik porcelany wschodnioazjatyckiej założył w 1710r. własną, pierwszą w Europie fabrykę porcelany, która według jego słów miała służyć "chwale króla i handlu".
Aby ją chronić, ulokował fabrykę w silnie strzeżonym i izolowanym Zamku Albrechtsburg w Miśni, gdzie pracownicy traktowani byli jak więźniowie.
W pierwszych latach nikt nie myślał o umieszczaniu na wyrobach znaku fabryki. Ponieważ nie było konkurencji, każda porcelana musiała pochodzić z miśnieńskiej manufaktury

  - jedna z pierwszych sygnatur Miśni
  - kolor: niebieski / podszkliwna
  - sygnatura fabryki z Altenkunstadt
  - kolor: czarny / naszkliwna
  - sygnatura fabryki Rosenthal w Selb
  - kolor: wielobarwna kalkomania

Najpierw nanoszono znaki ręcznie, pędzlem na nieszkliwione jeszcze sztuki. Początkowo tylko w kolorze niebieskim, ale gdy opracowano farbę zieloną - także w tym kolorze, choć są to sygnatury bardzo rzadkie. Kiedy w 1830r. do użycia weszły gumowe pieczątki, sygnowanie porcelany stało się łatwiejsze i szybsze.
 
W początkowym okresie nanoszenie sygnatur powierzano uczniom lub pracownikom pomocniczym, którzy niestety często byli nieuważni i niedokładni. Dlatego też duża część sygnatur z początków produkcji porcelany jest rozmazana, niewyraźna lub niepełna, a niekiedy tylko kontury są czytelne.
Dodatkowo porowata powierzchnia wypalonej porcelany sprawiała, że niebieskie sygnatury podszkliwne często mają poszarpane zarysy, co utrudnia ich identyfikację i fotografowanie.
 
W późnych latach 19 wieku producenci często umieszczali na wyrobach dodatkowe oznaczenia lub nazwy dekoru pod lub nad sygnaturą, co jest kolejną wskazówką przy datowaniu. W datowaniu młodszej porcelany pomocna jest wydana w 1887 roku brytyjska ustawa o znakach handlowych, wymagająca umieszczania na towarach importowanych na Wyspy oznaczeń kraju pochodzenia (w przypadku porcelany niemieckiej np.: "Made in Germany" lub "Germany").
W 1891 w Stanach Zjednoczonych ustanowiono podobne prawo. Pozwala to na stwierdzenie, że wszystkie wyroby, posiadające oznaczenie kraju, zostały wyprodukowane po 1887 roku.
Niestety nie można tego potraktować odwrotnie i powiedzieć, że wszystkie wyroby bez oznaczenia kraju pochodzenia, zostały wyprodukowane przed 1887r. W przypadku mniejszych przedmiotów, w tym porcelany, możliwe było nanoszenie nazwy kraju pochodzenia tylko na pojemnikach do transportu, a nie na każdej sztuce. Sporadycznie stosowano przyklejanie etykiet papierowych, które łatwo ulegały zniszczeniu. Dopuszczalne były także takie oznaczenia jak: Prussia, Silesia, Bavaria i podobne.
 
Od 1844r. w Rzeszy Niemieckiej obowiązywała ustawa o ochronie znaków firmowych, którą rozszerzono o ochronę wzorów użytkowych w 1891 roku. Skrót DRGM ( Deutsches Reich Gebrauchmusterschutz ) w połączeniu z sygnaturą wytwórcy oznaczał, że produkt podlegał ochronie prawnej. Jest to także sygnał dla kolekcjonerów, że przedmiot został wyprodukowany po 1891 roku. W roku 1894 weszła w życie ustawa o ochronie znaków towarowych, która zastąpiła poprzednie. Znaki towarowe były rejestrowane i podlegały kontroli przez Urząd Patentowy.
Obok sygnatur wytwórców można było często znaleźć dodatkowe oznaczenia wskazujące na ich rejestrację, takie jak: dep, DEP, Deponiert, Schutzmarke, Gesetzlicher Schutz, gesetzl. geschützt, ges. geschützt, ges. gesch. i podobne... Jest to wskazówka, że wyrób powstał po roku 1894.
 
W połowie 20 wieku weszły do użycia sygnatury z kalkomanii. Sygnatury były drukowane specjalnymi farbami ceramicznymi na podkładzie, z którego po namoczeniu mogły być łatwo przeniesione na porcelanę.
Ożywieniem w dziedzinie sygnowania porcelany było wprowadzenie farb nowego typu, które po naniesieniu na glazurę i podgrzaniu do temperatury 1200 - 1300 stopni Celsjusza łączą się ze zmiękczoną glazurą. Sygnatury tego typu wyglądają jak podszkliwne.
 
Chociaż podstawową cechą identyfikacyjną pozostają sygnatury, należy zwracać szczególną uwagę na najbardziej istotne: formę i styl wyrobu, dekorację, kolory, glazurę, masę i dźwięk...

(na podstawie:
- "Deutsche Porzellanmarken von 1710 bis heute" - Robert E. Röntgen - 6. Aufl. 2007 - Battenberg Verlag)

UWAGA !
Sygnatury, których wizerunki i opisy zamieszczono w zasobach serwisu sygnatury24.pl są jedynie poglądowe i nie mogą stanowić podstawy do dokładnego datowania lub szacowania wartości wyrobów z porcelany !
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści serwisu przez użytkowników !


 
REKLAMA
All Rights Reserved - © LAB-49 / Designed by © 2010-2011 Dandys / Programmed by © 2010-2011 Spinacz24
REGULAMIN   -   POLITYKA PRYWATNOŚCI  -   Strona wygenerowana w 1.051 sek.